در جاده های سرد شب چشمانم را فانوسی خواهم کرد بر گذرگاه عبور تو !
اینک :
در ابتدای سکوتی مبهم .دل به میدان عشق تو سپرده ام
تنها تازیانه محبت عشق مرا تا فراسوی
آکنده از عشق پیش رو می راند
بیا با هم در کوچه پس کوچه های عشق قدم بگذاریم
از پس درختان بید توی کوچه تنگ گذر کنیم
بعد از کوچه گلها به آن نشان که عطرشان با تمام ذرات فضا پیوند خورده بگذریم
راستی یادم باشد بر سر دو راهی که رسیدیم دستانت را بفشارم و دلم را بر دلت تنگ کنم تا که از تو جدا نشوم و گم نشویم در ساهی آن کوچه ساهی تنهاییتا به میدان راستی برسیم بعد به راست بپیچیم و رو به آغاز سفری بندیم تا تمام عمر با هم باشیم .
